ΤΠΕ- Θεωρίες Μάθησης

 Εποικοδοµητισµός 
Ο εποικοδοµητισµός (constructivism), έχοντας ως αρχικό και κύριο πεδίο έρευνας και εφαρµογής τις φυσικές επιστήµες, ρίχνει φως και δίνει βαρύτητα στις υπάρχουσες αντιλήψεις, ιδέες και αναπαραστάσεις των εκπαιδευόµενων σε σχέση µε το θέµα που διδάσκονται κάθε φορά. Η εµφάνιση της εποικοδοµητικής θεωρίας χρωστάει πολλά στην εξέλιξη της ψυχολογίας, µε τις εργασίες του Jean Piaget, και της επιστηµολογίας (Gaston Bachelard) οι οποίες επηρέασαν σε σηµαντικό βαθµό την παιδαγωγική σκέψη και τον προσανατολισµό της εκπαιδευτικής έρευνας (Σολοµωνίδου, 1999). 

Συνεργατική µάθηση 
Στη σύγχρονη εποχή, κοινωνικοί παράγοντες, όπως η αριθµητική συρρίκνωση των µελών της οικογένειας και η εξαφάνιση της γειτονικής «αλάνας», περιόρισαν τις εκτός σχολείου δυνατότητες κοινωνικοποίησης των παιδιών (Ματσαγγούρας, 1997). Την ίδια στιγµή η σύγχρονη αγορά εργασίας αναζητά άτοµα που έχουν τη δυνατότητα να συνεργάζονται οµαλά µέσα σε δίκτυα επικοινωνίας. Τα δύο αυτά στοιχεία κατέστησαν επιτακτική την ανάγκη να καλύψει το σχολείο το έλλειµµα κοινωνικοποίησης, γεγονός που οδήγησε στη χρήση και ανάπτυξη της συνεργατικής µάθησης (Ματσαγγούρας, 1997). 

Οικοδομισμός (constructivism)

 Ο οικοδομισμός τονίζει τη σημασία της ενεργού συμμετοχής των μαθητών στην οικοδόμηση γνώσης για τους ίδιους, και στην οικοδόμηση νέων ιδεών ή εννοιών με βάση την τρέχουσα γνώση και την παρελθούσα εμπειρία. Αναζητά γιατί οι σπουδαστές δεν μαθαίνουν βαθιά ακούγοντας τον δάσκαλο, ή διαβάζοντας ένα σύγγραμμα. Για να σχεδιαστούν αποτελεσματικά περιβάλλοντα διδασκαλίας, πιστεύει, χρειάζεται κάποιος μια καλή κατανόηση της γνώσης των παιδιών όταν μπαίνουν στην τάξη. Το πρόγραμμα σπουδών πρέπει να σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο που να δημιουργεί πάνω σε αυτό που ήδη ξέρουν οι μαθητές και μπορεί να αναπτυχθεί μαζί τους. Ξεκινώντας με σύνθετα προβλήματα και διδάσκοντας βασικές δεξιότητες κατά την επίλυση αυτών των προβλημάτων.Αυτό απαιτεί μια κατανόηση της γνωστικής ανάπτυξης των παιδιών και ο οικοδομισμός σκιαγραφεί έντονα τις ψυχολογικές σπουδές της γνωστικής ανάπτυξης.

Συμπεριφορισμός ( behaviorism )

Η μάθηση ορίζεται ως μία αλλαγή στη συμπεριφορά του μαθητή που προκύπτει μέσω εμπειριών και ασκήσεων που τίθενται από το δάσκαλο. Η μάθηση συντελείται με την ενίσχυση της επιθυμητής συμπεριφοράς είτε μέσω της αμοιβής της (θετική ενίσχυση) είτε

μέσω της τιμωρίας (αρνητική ενίσχυση)

Κεντρικοί οι ρόλοι

α. του δασκάλου ως μεταδότη της γνώσης στους μαθητές και βασικό παράγοντα στην εκπαιδευτική διαδικασία που ενισχύει την επιθυμητή συμπεριφορά

β. των διδακτικών στόχων του μαθήματος που διατυπώνονται με τη μορφή συμπεριφορών που οι μαθητές πρέπει να αναπτύξουν

Δίνει έμφαση στην αναμετάδοση της Πληροφορίας και στην τροποποίηση της συμπεριφοράς. Η μάθηση συνίσταται στην τροποποίηση της συμπεριφοράς. 

Συμπεριφορισμός – Το Μοντέλο του Διδακτικού Σχεδιασμού

Η εμφάνιση του υπολογιστή στην δεκαετία του 70 συνιστά νέα εξέλιξη  της προγραμματισμένης διδασκαλίας με την εμφάνιση της Διδασκαλίας με την Βοήθεια υπολογιστή η οποία στην αρχική της μορφή δεν ήταν παρά η υπολογιστική υλοποίηση του προγραμματισμένου βιβλίου μέσω ερωτήσεων πολλαπλών επιλογών (multiple choice).

Στην σύγχρονη εκδοχή του μιλάμε για τα προγράμματα διδασκαλίας με τη Βοήθεια Υπολογιστή τα οποία σχεδιάζονται με βάση το «μοντέλο» του διδακτικού σχεδιασμού (Instructional Design). 

http://kyrgeo.weebly.com/uploads/1/9/6/7/19673441/learningtheoriesbehaviorism.pd